Menu
Reisverslag Lisha deel 2
Met het gezin gaat het perfect. Dus kunnen we heerlijk de toerist uithangen.
Vrijdag ben ik de klos om de resterende formaliteiten voor de gehele
groep te doen. De chinezen die ons begeleiden hebben grote haast want we
moeten nog steeds 1 dag op ons schema inhalen, anders kunnen we dinsdag
niet terug. Iedereen speculeert over de terugreis, velen willen best langer
blijven. Met de gids ga ik naar het legalisatie kantoor van de overheid.
Het is er druk met wachtende mensen. Een collega van de gids is die dag vroeg
in de rij gaan staan zodat we rond 11 uur alles in ontvangst kunnen nemen.
Op naar de ambassade.
Op de ambassade gaat alles zeer snel. Onze gids is een bekende bezoeker
en met mijn NL paspoort gaat de deur ook open. In 15 minuten zijn we klaar.
Alle papieren afgegeven en de paspoorten ingeleverd voor de visa voor
alle Lisha's. En alles betaald. De ambassade belooft alles maandagmiddag
in orde te hebben.
Weer in een taxi, nu naar de China Southern Airlines om alle tickets
te herbevestigen (In China is dit nog niet afgeschaft). Achter de balie
maakt de medewerker van CS een leuke Picasso met de tickets. Ik doe mijn
uiterste best om in de gaten te houden waar alle 36 tickets liggen. Ik
praat mijzelf moed in en zeg niet kwaad worden, wat er ook gebeurt het
komt goed. Na 40 minuten kwartetten is hij er uit, klaar!
De gids stopt mij weer in een taxi en om 12:30 sta ik weer in mijn hotel
kamer. De familie is boodschappen doen voor de lunch. Pa en ma zijn naar
de verboden stad. Op de kamer eten we brood, ja een gewone bruine boterham
met worst. De kids eten tegen elkaar op, uiteindelijk eten ze evenveel.
Lisha doet een middagslaapje en Mei-Li gaat met papa naar de speelkamer.
Dit hotel is enorm kindvriendelijk en de adoptieouders worden met alle
egards ontvangen. De rest van de middag gaan we naar buiten en lopen
richting de Friendship store. Opzoek naar souvenirs.
's Avonds is het betaalceremonie. De reisagent in China is een overheids
organisatie die alleen contact geld in dollars of traveller check accepteert.
Dus niks credit cards, enz. Eindelijk zijn we het grote geld kwijt en
kunnen we uitrekenen wat we nog over de schutting kunnen gooien. Misschien
moesten we maar beginnen met het kopen van een extra koffer.
Zaterdag zijn we eerst maar eens naar de lamatempel geweest. Nou ja,
eerst.... voor de complete familie Bogaart duurde het wel even voor alles
klaar was. Als je allevier naar de wc moet voor een grote boodschap, tanden
moet poetsen, een tas in moet pakken, en jassen aan moet (met sjaals, wanten,
mutsen, warme onderkleding, oke in andere volgorde)......
Met de metro zijn we naar de tempel gegaan. De metro is niet echt toegankelijk
voor minder validen en dus ook niet voor buggy's. Veel gesleep, maar ja,
10 kilo een halve dag lang in de rugdrager is ook niet alles.
De tempel was prachtig, wij wisten dat al van de vorige keer. Papa en
mama vonden het ook zeer de moeite waard. Zelfs nog meer dan de Verboden
Stad.
Behalve van de mooie beelden en gebouwen, hebben we ook erg genoten van
de meiden. Lisha verkent de buggy aan alle kanten en probeert uit in welke
houdingen je je allemaal kunt laten vervoeren. Mei-Li vindt op vakantie
een kerkje ingaan al leuk, zo'n "Chinese kerk" is helemaal mooi.
Toen wij teruggingen had Lisha het even gehad. Wij gingen dus snel naar
de metro. Papa en mama zijn nog even de hutong in gegaan. Zo'n hutong moet
je ook gezien hebben, als je in Beijing bent geweest. Een hutong is een
soort oude volkswijk.
Na de middagslaap van Lisha zijn we te voet naar de zijdemarkt gegaan.
We hebben weer leuke dingen gekocht en meteen even gekeken naar een extra
koffer.
Daarna uit nostalgie naar het Jianguohotel. Daar zaten we een dikke 2
1/2 jaar geleden toen we Mei-Li gingen ophalen. Het hotel was helemaal
opgetuigd in Kerstsfeer. De fontein omgebouwd alsof hij al bevroren was
(zo erg is het hier nog niet) en grote piepschuimen geschilderde delen
waardoor je een soort sprookjeskasteelidee krijgt.
We hebben daar een (duur) kopje koffie/thee
gedronken en vervolgens hebben we gekeken of het restaurantje waar we
"toen" zo lekker Chinese fondue hebben gegeten, er nog was. Dat restaurantje
was er niet meer. Maar er was even verderop in het straatje ook een aardig
restaurant. We hebben voor het bedrag van ongeveer 25 Euro heerlijk gegeten
met z'n allen (ja, samen voor die prijs!) Mama wilde ook wel een biertje.
De flessen waren wel wat groot van formaat, ruim 1/2 liter! Nou, mama en
zo'n fles bier, dan weet je het wel!
Met z'n vieren zijn we met de metro teruggegaan. Papa en mama zijn gaan
lopen, via een paar winkels waar ze nog meer geld hebben uitgegeven.
Vanavond zijn in het hotel nog meer Nederlandse gezinnen gearriveerd.
De mensen die we kennen heb ik al even opgezocht. Leuk om dan de andere
kindjes te zien!
Zondag naar de Chinese muur. We reden zo'n beetje tot 2 meter naast de
muur met de bus. Vorige keer waren we op een plek met een kabelbaan, volgens
onze gids is die nu dicht omdat het geen toeristenseizoen is. Deze muur kon
je vanaf de parkeerplaats beklimmen met enorme treden. Zo hoog, dat Mei-Li
vaak haar voet er niet bovenop kon krijgen! Toch is Mei-Li een heel
eind omhoog geklommen. Lisha had het het eenvoudigst, die mocht achterop
bij papa in de rugdrager.
Het was niet eens zo koud. Wel een beetje heiig, maar het waaide niet.
Tegen het middaguur begon het heel zacht te sneeuwen. De grotere kinderen,
zoals Mei-Li, vonden dat fantastisch. Die meiden hadden trouwens ook grote
pret in de bus. Een giechelconcert!
Van de muur naar langs een restaurant voor een Chinese lunch, altijd lekker.
Maandag de laatste dag, Lisha heeft vanacht in een paar uur een kilo snot
geproduceerd en huppelt nu weer vrolijk rond dus doen we het rustig aan. We
hebben nog een boodschappenlijstje! We onderhandelen over een Gore-Tex North
Face jas (met uitritsbare fleece). Echt een koopje, we nemen er 3. Het koffer
probleem lossen we ook door een kleine uitgave. 's Middags ga ik nog even
snel naar de Zijde Markt voor een paar lampionnen. Voor de gein onderhandel
ik nog even over de jassen, shi ... te veel betaalt. 's Avonds gaat
de hele groep eten bij een traditioneel restaurant, alweer erg lekker en
enorm gezellig.
Dinsdag ochtend is het relaxed vertrekken. Op het vliegveld duurt het bijna
een uur voordat we zijn in gechecked, vervolgens bedenken de Chinese nog diverse
hindernissen die ons ruim een uur kosten voor dat we in de buurt zijn van
het vliegtuig. Wij zijn precies op tijd maar de groep is nog niet compleet.
Uiteindelijk is er lift-off met bijna 30 minuten vertraging. De vlucht is
voorspoedig met voorbeeldig kinderen. Ze spelen, slapen een beetje, kijken
teevee. Op Schiphol ontmoeten we familie en kennissen en onze taxi chaufeurs.
Om 8 uur 's avonds dragen we onze kinderen door de voordeur naar binnen.
Als alles rustig slaapt ploffen we op de bank neer en kijken elkaar
aan.
Groeten Ineke, Eugene, Mei-Li en Lisha
Tenslotte kunnen we voor 4 personen bagage meenemen. Lisha heeft op de
terugweg een eigen stoel (op ons verzoek, het hoeft pas vanaf 2 jaar).
En op de terugweg mogen we 30 kg p.p. meenemen. We gingen met 3 keer 2
kg ( binnenlandse vluchten mogen nl. maar 20 kg en we moesten nog door
naar Fuzhou) heen. En we mogen met 4 keer 30 kg terug. We kunnen dus bergen
souvenirs kopen!!!!!
17 december 2002