Menu
Reisverslag Mei-Li deel(1)
(Beijing 13 maart 13:00)
De afgelopen maanden hebben we van veel vrienden, kennisen, en collega's
hart verwarmende reacties gehad toen we vertelde over onze dochter in
China. Daarom hier een verslag.
Onze reis naar China is begonnen als iedere andere vakantie- reis.
Vliegen, overstappen, verder vliegen, busje naar 't hotel, tesamen met
een groep van 12 mensen en 3 kleine kinderen gaan we vijf kinderen op
halen in de leeftijd van 12 tot 16 maanden.
Eerst naar Beijing, waar we 2 nachten blijven om dan door te reizen
naar Hefei (1.5 uur vliegen), daar krijgen we onze dochter en op
zaterdag ochtend weer terug naar Beijing, waar we 9 dagen blijven om op
maandag 20 maart weer te vertrekken naar Nederland.
Bij aankomst in Beijing worden we vriendelijk ontvangen en met zijn
allen in een zaaltje gebracht om alle formaliteiten af te handelen:
inchecken in het Jianguo Hotel, doornemen van het verdere reisschema,
tickets voor de vlucht van zondag in ontvangst nemen. Chinezen zijn
snel en efficient en binnen een uur is het allemaal geregeld.
Inmiddels is de bagage gearriveerd en kunnen we de kamer betreden.
Iedereen besteedt de middag met rusten en een frisse neus halen. Samen
met een ander echtpaar bezoeken we de zijdemarkt en de Friendshipstore.
Twee van de 5 echtparen komen voor 2e keer naar China om een dochter op
te halen. Zij weten in Beijing goed de weg en dus gaan we 's avonds
eten met de groep in een goed restaurant. We bestellen van alles. Een
draaiplateau maakt het mogelijk dat iedereen kan pakken wat hij wil
(met stokjes). Het eten is goed en goedkoop (kost 3 keer niks). Voor
de kinderen aan tafel is het bedtijd, want zaterdag willen we van alles
ondernemen. Het wordt mooi weer en het is de laatste dag in de oude
gezinsamenstelling die we vrij kunnen besteden. Nog twee of drie
nachtjes slapen, dan komt Mei-Li.
Zaterdag; we bezoeken de oude delen van Beijing, de Hutong, per fiets.
Hutong is het Mongools voor steegje. s' Middags bezoeken we het
keizerlijk paleis, beter bekend als de Verboden Stad.
Zondag; vlot op weg naar het vliegveld voor de vlucht van 10:20 naar
Hefei. Het inchecken en alle andere handelingen worden door onze gids
Rose snel uitgevoerd. Ook dit keer reist de bagage apart. Als we in
het vliegtuig zitten, herkennen we onze koffers die het laadruim worden
in geschoven; een hele opluchting.
Hefei is een stad met 3 miljoen Chinezen, veel industrie, in een
provincie die een van de armste is van het oosten van China. Dat het
economisch beter gaat is in de stad goed te zien; er wordt enorm veel
gebouwd. Van alle nieuwe hoogbouw staat nog veel in de steigers. Het
Holiday Inn hotel, waar we verblijven, ziet er piekfijn uit. Onze
lokale gids, mr Ding heeft aan alles gedacht. Ook horen we van hem dat
de kinderen pas morgenochtend komen, want vandaag is het zondag. Dus
nog een nachtje slapen.
Maandag morgen om 09:30 komen de kinderen in het hotel. We hebben
uitgebreid met de verzorgster (nanny) van Mei-Li gesproken, een wat
oudere Chinese mevrouw. Ze is bijna 14 maanden en tot nu toe
opgegroeid met 2 andere meisjes, die nu ook naar Nederland gaan.
De formaliteiten bij Civil Bureau en Notary hebben allemaal in het
hotel plaats gevonden. Dit ging zeer efficient en snel. We moeten
veel handtekeningen zetten en ook duim afdrukken. Mei-Li zelf zet een
voet afdruk. We gaan met zijn drieen op de foto.
Na haar middagslaap krijgt Mei-Li soep met noodles. Volgens haar nanny
lust ze dat graag. Het ging er in als koek. Ze at alles op!
's Middags hebbben we serieus kennis gemaakt. Voor Mei-Li moeilijke en
verwarrende uren. Na 3 uur gillen begin je als kers verse ouders toch
een beetje te wanhopen.
Na het avondeten breekt het ijs. Een banaan in het boek met plaatjes
is aanleiding om te gaan brabbelen. Die staat dus op de
boodschappenlijst voor morgen.
Het slapen gaat goed, alleen het naar bed gaan gaat onder luid protest,
maar gelukkig wint de vermoeidheid het van de wil om wakker te
blijven.
Aankleden is wat minder leuk. Vooral over haar hoofd iets aandoen is
niet prettig.
Deze hele week heeft onze gids mr. Ding van alles georganiseerd. De
man is zijn gewicht in goud waard. Dinsdagochtend gaan we met de gids
naar een department store. Ineke met Mei-Li in een buikdrager. We
kopen van alles. Woensdagochtend bezoeken we een parkje. Een van de
weinige parkjes in deze miljoenen stad. Donderdagochtend zijn we naar
een museum geweest met de hele groep. Een mooi, niet zo groot museum
met een winkeltje erbij. Hier hebben we de naam van onze dochter laten
schrijven op traditionele manier en hebben een stempel laten maken van
haar naam.
Bijna elke avond eten we in het restaurant op 29e etage van het hotel.
Mei-Li eet alles, dus het is lekker makkelijk. Mei-Li deed hier aan de
hand van Ineke haar eerste wiebelende pasjes. Voor de rest maakt
Mei-Li een spoedontwikkeling door. Ze is niet veel gewend, alleen een
baby-walker en liggen op de rug. Nu ze wat meer vrijheid krijgt en
daar ook van kan genieten, zie je alles veranderen. Ze kruipt, staat
met een beetje hulp op, loopt aan 2 vingers en staat al een beetje
los. In een paar dagen leert ze zitten, kruipen en lopen tegelijk. Ze
geniet er erg van. En wij niet minder.
Het gaat elke dag een stukje beter met haar. Ze heeft minder huilbuien
en voelt zich prettig in onze nabijheid.
Vrijdag morgen zijn we met de gids in de bus naar Feidong geweest. In
Feidong staat het kindertehuis, dit mochten we niet bezoeken. In
Feidong waren we een bezienswaardigheid. Er komen hier hoogst zelfde
buitenlanders, overal waar we kwamen liepen de mensen achter ons aan.
Onze gids liet ons regelmatig verder lopen om te voorkomen dat we
ingesloten raakten.
Een oudere Chinese vrouw vond het maar niks dat ze geen schoenen aan
had. Mei-Li droeg 2 paar sokken waarvan 1 paar hele dikke. De gids
moest uitleggen dat Mei-Li geen koude voeten had. Alle kinderen werden
op de buik dragen, en niet in een buggy. Op die manier kunnen de
Chinezen er niet eenvoudig aan zitten.
Vrijdagmiddag om 15:00 het laatste papierwerk. We krijgen o.a. haar
paspoort!
Zaterdag erg vroeg is de terugvlucht naar Beijing. In het Jianguo
hotel voelen we ons weer thuis. Het wemelt er van de ouders met
adoptiekinderen. Wij proberen de tijd die ons rest in China zo goed
mogelijk door te komen. Er is tenslotte genoeg te zien. Bovendien
houdt onze dochter ons ook lekker bezig.
Maandag gaat Eugene met de papieren van de hele groep naar de
ambassade. Er staat een lange rij voor de deur maar onze gids praat ons
daar langs. Binnen gaat er een speciaal loket open en worden wij meteen
geholpen. Een uur later zijn we weer terug in het hotel.
Veel groeten van,
Ineke en Eugene, de trotse ouders van Mei-Li
Daarna is de ochtend om en iedereen gaat naar zijn kamer. Voorzichtig
kleden we haar uit, ze heeft 5 lagen kleren aan. Snel nog een paar
slokjes drinken en dan is het bedtijd.
