Menu
Column 1
Column: 1 Jaar later op Schiphol
maart 2001
Vrienden van ons hebben sinds kort ook een kindje uit China. Ze zijn met het hele gezin naar China geweest om het nieuwe zusje op te halen. Wij hebben ze ook weggebracht. Zij reisden in bijna dezelfde periode als wij vorig jaar, toen we Mei-Li gingen ophalen. Dan zie je al die mensen met bergen koffers, lege buggy's en blije gezichten inchecken. Dan gaat er van alles door je heen. Allereerst komen de emoties van "toen" lekker omhoog. De spanning, de blijdschap dat het nu eindelijk zover is, de herinneringen aan de eerste dagen als gezin................
Maar er speelt nog iets mee. We willen zelf heel graag nog een kindje erbij. Nu Mei-Li bijna een jaar bij ons is, mogen we de nieuwe procedure bijna gaan starten. Tussen al die mensen die nu naar China gingen, waren er ook een heel stel die hun eerste (vaak Chinese) kindje bij zich hadden. En dan kan ik me al helemaal voorstellen dat wij ook gaan, met z'n drietjes. Nou, misschien wel met z'n vijfjes, want mijn ouders gaan waarschijnlijk mee. Voor Mei-Li heel leuk dat opa en oma mee gaan, in alle drukte worden zij voor haar vast een rustpunt, waar ze dan lekker veel aandacht zal krijgen. Bovendien is het een hele belevenis om naar China te gaan en zo'n adoptieproces van dichtbij mee te maken. Vorig jaar hadden we onze laptop mee en mailden we dagelijks naar onze familie. Zo konden ze alles een beetje meebeleven en hadden wij contact met het thuisfront. En daar hadden we echt behoefte aan!
Mei-Li vond de drukte op Schiphol heel leuk. De kinderen gingen met elkaar spelletjes doen onder leiding van de oudste dochter van onze vrienden. Zo kon ik nog even kletsen met bekenden die ook naar China gingen. Een paar dagen voor ze terug kwamen hebben we hun huis versierd. Dat is leuk thuiskomen, dat weet ik uit ervaring. En we hebben een spandoek gemaakt voor op Schiphol, want er zouden zoveel mensen thuiskomen, dat het wel handig was om een beetje op te vallen. De dag dat ze terugkwamen ging ik met Mei-Li in de auto naar Schiphol. Eugène zou later komen met de auto van onze vrienden.
Mei-Li wilde graag vliegtuigen kijken. Alle vliegtuigen gingen volgens haar naar China (ik had haar verteld dat onze vrienden met het vliegtuig naar China waren). En zij wilde dus ook. Dat komt even mooi uit! Ik heb haar verteld dat wij ook met het vliegtuig naar China gaan, over een poosje, om ook nog een kindje te halen. En nu zegt ze bij elk vliegtuig: "sjiena-viegtuig-ovepoosje" Wat was het mooi om al die mensen weer terug te zien na 2 weken. En wat waren er weer een hoop leuke droppies bij. Ja, het gaat steeds meer kriebelen; wij gaan voor een tweede kindje!